Ichha O Nu Akash Anant Che,
Tyare Aa Laganiona Samundra Ne Pan Kya Ant che.

too good .

લાગણીઓની ખુબજ સરસ અભિવ્યક્તિ છે.

” જીદંગીના પ્રશ્નોના જવાબ શોધું છું,

આજે પણ તારી આંખોમાં એ પ્યાર શોધું છું.

એક સમય હતો કે જ્યારે તું ખોવાયેલી રહેતી હતી મારી યાદોમાં,

આજે એ ખોવાયેલા સમયમાં તારી યાદ શોધું છું. ”

regards,
anayas
(www.herbu1.wordpress.com)

I am Divyesh from Ahmedabad. I Visited you blog first time. really you make it very intersting.

I really like your effort ..thank you very much for such a Salute to Gujarat.

I want to share my blog link in to your GUJARATI BLOGS section. Can it possible. Just Because I want to share my Thoughts for all Gujarati Friends who really need something new and creative Shahitya.

Thank You,

DIVYESH SANGHANI

12 Years back, in 1996….i was in 10th Standard then and chanced upon a poem written on Mother… However i’ve forgotten it and since years i’ve been trying to get the poem but in vain. I don’t remember the author name but i do remember the starting and ending lines. I’m quoting the starting and ending lines here. I’d be infinitely grateful if u (or any of ur readers) can mail me the entire poem should you happen to find it.
The starting lines:
Mein Grantho maa jeevanpanth na suchno khodi joya,
Ne Tirtho maa malin jal maa hadka bodi joya…
…
…
Ending lines:
Modi Modi Khabar padi, ba, tuj cho jyotirdham….!!!

warmest regards,
Sandeep

mind blowing blog ….
i have no any words to say any more

aa prem kharekhar che shu

loko jema paagal bani jay che evo aa anubhav che shu

bolya vagar aankho thi samajvani kada che shu

mari javani pan taiyari batavi loko parvat parthi kudi pade che kem shu

koik var vicharu chu besine

prem ma loko zindgini navi saruat kare che ke pachi zindagi no aant lave che ke shu

jay shree krishna

“kahevay che ke ”name te kaam duniya no te che kudarat no pahelo ahesan srrav kare to che te klyan”…..

a samjay to reply ap jo na samjay to a… mara mokalela blog ne vishary jajo ok…by siyou agen…………

” tamaty ane ha..tama ru net par rakhela blog ni mitri”
”kavita.M”
…………….
…………
……..
……
….

એને મળ્યા છતાંય કોઇ વાત ના થઇ,
ગંગા સુધી ગયા અને પ્યાસા રહી ગયા.

ફૂલો લઇને બાગથી હું નીકળી ગયો,
ને પાનખરના હાથમાં કાંટા રહી ગયા.

વરસ્યા વિના જંતી રહી શિર પરથી વાદળી,
‘આદિલ’ નજર ઉઠાવીને જોતા રહી ગયા.

– આદિલ મંસૂરી

– ‘બેફામ’

પ્રીત નું દદૅ પણ અજીબ હોય છે,
શબ્દો મા છુપાયેલી ગઝલ હોય છે,
મૌન મા ભયાઁ હોય છે દરિયાં ઘણાં,
સ્નેહ એ જ સાચો સંબંધ હોય છે..

દિલ મા તમારી યાદ ના પગલાં રહી ગયા,
ઝાંકળ ઊડી ગયું ને ડાઘાં રહી ગયા,
કહેવા નું હતું ઘણું છતાં કહી શકયાં નહી,
ગંગા સુધી ગયા ને પ્યાસા રહી ગયા,
‘ચલ’ એમ કહી ને ચાલી ગયા તમે,
ઠંડા હ્રદય મા ગુંજતા કોઇ પડઘા રહી ગયા,
વરસ્યા વિના વહી ગયી માથા પરથી વાદળી,
આ દિલ દુઃખી થયુ ને અમે જોતા રહી ગયા.

કદાચ મને ચાહતા ના આવડ્યું, અને એટલે જ તમને પામતાં ના આવડ્યું,
તમારા જ સપના જોતી હતી, તેથી તમારા જ સપના મા કોઇ છે એ પામતાં ના આવડ્યું,
આવડ્યું તો બસ એ જ કે તમને દિલ થી ચાહતા આવડ્યું,
જાણ્યું કે તમે મારા નહી થઇ શકો, છતાં તમને પરાયા માનતા ન આવડ્યું,
મંઝિલ નહી મળે એમ મને લાગ્યું છતાં અડધે રસ્તે થી પાછા વળતાં ન આવડ્યું.

જીવી રહી છું જીદંગી બબ્બે રીત માં થોડી ભકિત અને થોડી પ્રિત માં,
ખોયું બધું છતાં ખુશી છે એ વાત ની કે મને,
કારણ કે હિસ્સો છે મારી હાર નો તારી જીત મા,
અદ્રશ્ય રહી ગયાં રુદન મા તમે,
સામે આવ્યાં તો આવી ગયાં મારી સ્મિત મા,
ખરેખર સુષ્ટિ શબ્દની બહુ વિશાળ છે,
પણ તમે વસો છો મારા નયન મા.

ધરતી ને ભીંજવતા પહેલી વાર આજે વરસાદ અધુરા લાગ્યા,
મંઝિલ પામવા ના પહેલી વાર આજે સપનાં અધુરા લાગ્યા,
પહોંચુ તો કેવી રીતે તમારા ઘર ના દ્વાર સુધી,
તમારી ગલી ના આજ રસ્તા અધુરા લાગ્યા,
મળવા નું પણ થયું આપણું આવી રીતે, કે………..
આપના મિલન માટે આજે જનમ અધુરા લાગ્યા,
સાથ તારો માંગી ને માંગુ કોની પાસે,
તને માંગવા માટે આજે ભગવાન પણ અધૂરાં લાગ્યા,
તારી યાદ મા તડપવું હતું મારે પણ મારી આંખો ના આજે આંસુ અધૂરાં લાગ્યા

..hi neha ji…aape to jane k darek premi dil ni vednao ne shabdo ma rupantarit kari chhe…vanchi ne j ankho ma ansu avi gaya…!