Posted by: Neha | મે 2, 2006

દિવાસ્વપ્ન દુહા

મારા ફળિયે પાગંયૉ તમે નામ નો એક છોડ,
પહેયૉ લીલો મોડ મારી ખંડેરવતી મેડીએ….

કોઇ રંગોળી પૂરે તોરણ બાંધે કોઇ,
ઘેઘૂર તમને જોઇ હું શણગારું છું આંખ ને

ખાલી ધમ્મર શ્ર્વાસમાં સાત પગથિયે જળ,
થયા- થયા  ઝળહળ કંઇ બત્રીસ કોઠા વાવનાં

હે રસ્તા, ચાલ્યા જજો મારા ઘરથી દૂર,
ઘરમાં આવ્યા પૂર એને પાછાં વળવા નહી દઉં,

ચશ્માવંતી આંખને કાચ વગરનું સુખ,
સ્પશુઁ છું સન્મુખ એક ઝાઝંરભીના દૅશ્યને

હું જો લીમડો હોત તો તો આજે કંઇક ઓર,
બની જઇ ગુલમ્હોર હું ઢાંકત આખા શહેર ને,

કોઇ વગાડે ટેરવાં કોઇ રમાડે ફૂંક,
હું તો કલરવતુંક એક પંખી થઇ ઊડ્યા કરું,

બરછટ રેખામાં વસ્યું પુંકેસરનું શહેર,
હથેળીઓમાં ન્હેર કાંઇ વહેતી જાય વસંતની,

મેડી પર દિવો બળે એનું નામ જ કાલ,
હું પેટાવું વ્હાલ અને અટકાવી દઉં સૂયૅને.

Advertisements

Responses

  1. just awsome…

  2. beautiful.

  3. very good. nice.


પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: